Maandag
Het team van Parousia in de Buitenhof was er helemaal klaar voor: we hadden heerlijk geluncht bij Ria en ons geestelijk voorbereid door ook ‘Dagelijks geestelijk voedsel’ - ons Bijbelstudie en stille tijd materiaal voor deze week - tot ons te nemen. Het regende, was eventjes droog, miezerde, dreigde, spetterde, was eventjes droog, goot van de hemel, was droog ...
We besloten om in ieder geval de routine van het klaarmaken van de spelletjes en de geluidsapparatuur en de partytent te verwerven door de spullen maar gewoon op te zetten.
Zelfs de eerste kinderen kwamen. Maar toen de stokken van de partytent om onze oren vlogen en het stopte met zachtjes regenen hebben we als nog het programma afgeblazen. De die-hards onder de kinderen die net de eerste spijker gepoept hadden, en de eerste ballen op goal getrapt hadden, hebben we een snoepje getracteerd. Opruimen en naar huis toe: morgen beter.
Het spijkerpoepen doet me nog aan een andere activiteit denken: ongeveer vijf temaleden hebben een zeer nederige, dienstbare taak vervuld door het speelterrein hondenpoep-vrij te maken! Een geweldige prestatie waarmee ze nu al eeuwige roem verdiend hebben!
Dinsdag
De ZON, droog weer! Een eerste dankpunt en daar kwamen de kinderen ook! De tune van ‘Prinsen & Prinsessen’ kondigde de echte start van het sport- en spelproject aan.
De groepjes begonnen met hun eigen vlag te maken: een naam voor hun groepje, versieren en toen de spelletjes zelf. Er werd naar hartelust gevoetbald. We zagen diabolo’s tot in de boom omhoog gegooid worden en zelfs lukte het bij enkelen om hem ook weer op de draad op te vangen. Het ballonnenspel viel goed in de smaak en vooral het kapot maken van die ene ballon met een opdrachtkaartje erin. Op een reuzendambord (nou ja, ongeveer anderhalve meter in het vierkant) werd ’de wolf en de ganzen’ gespeeld. En enkele kinderen waagden een echt potje dammen. Het aloude voetje van de vloer werd met veel hilariteit en met verrassende vondsten hoe je die voeten in de lucht kan laten bungelen gespeeld. De voetbalslalom was een enorme uitdaging: twee drietallen speelden tegen elkaar. Ze stonden allemaal in een binnenband van een fiets en moesten tussen de pionnen door met een bal aan de voet kijken wie het eerst de finish haalde. Verder werd er nog gelummeld, ge-jeu-de-bouled en inhaal-bal gespeeld. Zo’n 25 kinderen hebben zich prima vermaakt en ook het eerste hoofdstuk van onze DVD over het leven van Jezus gezien.
Woensdag
Een kenmerk van vandaag was: Gezelligheid met een jong publiek en leuke contactjes met ouders. De spelletjes werden vol overgave gespeeld. Bij het voetballen werd er flink gedribbeld en stevig op goal geschoten. De arme keeper was af en toe letterlijk een schietschijf. Bij het aloude zaklopen in splinternieuwe zakken werd intensief gestreden. Er werden heel wat kunstige bewegingen bedacht door de schipper om de kinderen over te laten varen. Een van de kinderen moest en zou het steltlopen onder de knie krijgen. Met wat oefenen lukte het hem. De ratelslangslalom zag er indrukwekkend uit: een touw om je buik en dan een hele rij blikjes en vlaggetjes achter je aan en daarmee tussen pionnen door ‘racen’. De tekentafel werd vanmiddag ook gebruikt: heerlijk om gewoon een poosje te gaan zitten kleuren (vonden een paar kinderen).
Mooi is ook dat we tot nu toe slechts een pleister hebben hoeven plakken.
Een vader was nieuwsgierig wat voor een film er in de partytent werd vertoond. Hij stond door een kiertje mee te gluren naar de wonderen en tekenen die Jezus verrichtte (het tweede hoofdstuk van de DVD over het leven van Jezus). Hij was ook zeer geinteresseerd in ‘De boodschap van de Bijbel’ en begon spontaan in zijn eigen taal te lezen.
Elk kwartier schalt er over de veldjes het lied dat de kinderen Prinsen & Prinsessen zijn. Hoe vaak zullen ze dat in hun leventje horen? Geweldig zou het zijn als ze de Koning ook echt persoonlijk gaan kennen.
Donderdag
Karakteristiek: Weinig kinderen, maar een puike sfeer. En daarbij is weinig een betrekkelijk begrip, want aan het eind waren er toch wel weer 25!
Touwtrekken was helemaal supergaaf. De spierballen werden flink opgeblazen en ieder gooide zijn of haar volle gewicht in de strijd. Opperste concentratie zagen we bij reuzenmikado (stokken van 1 meter!). Maar goed dat er een scheidsrechter bij was, want bewoog de stok nu wel of niet ;-) En wat zou je denken van een verkleed-race: met hoedje, handschoenen, een sjaal en een groot shirt een rondje rennen in 26 graden!
Leuke gesprekjes ontstonden er naar aanleiding van het volgende DVD-verhaal uit het leven van Jezus; de een reageerde met: ‘Ik geloof wel dat Hij bestaan heeft.’ De ander: ‘Ik geloof het niet, dat kan toch niet dat er iemand weer levend wordt.’
Van de spelen moeten de loopski’s zeker ook nog genoemd worden: ga er maar aan staan om met z’n tweeen op die houten latten vooruit te komen. Het valt me trouwens op dat de meisjes steeds beter gaan voetballen. Zo zie je maar weer dat oefening (voetbal)kunst baart. De spijkers waren een beetje roestig van de regen van maandag, maar het poepen is toch een vies klusje dus dat maakte niet uit. Gezellige kringspelletjes en trefbal completeerden het donderdag-programma in de Buitenhof.
Vrijdag
Alle records zijn vanmiddag gesneuveld: we hadden de meeste kinderen (ongeveer 40), we hadden heel leuke spelletjes waarbij veel water gebruikt werd: waterballon gooien, waterpistool schieten, flesvoetbal. Dat viel goed in de smaak bij deze heerlijke temperatuur. Sommige kinderen hadden aan het spelletje niet genoeg en gingen verder met bekers en emmers water gooien en de leiding vond dat prachtig en de moeite van het navolgen waard. Tussendoor werd er ook nog gevoetbald, touwtje gesprongen en lintentikkertje gespeeld. Het fameuze ‘boter kaas en eieren’ werd vol overgave gespeeld en was een rustmoment tussen alle actie door.
Natuurlijk gold dat ook voor de laatste aflevering van het verhaal over het leven van Jezus. De meeste kinderen waren zichtbaar onder de indruk; hoe bestaaat het: Jezus die dood ging aan het kruis en weer opstond uit de dood. Ook voor ons gaat het boven ons begrip uit. Maar wij geloven van ganser harte dat God zo veel van ons en van alle kinderen houdt dat hij Jezus voor onze schuld en tekortkomingen gegeven heeft. Wij hebben weer mogen zaaien van dat prachtige evangelie.
Voor onze afsluiting kwam de van de kinderclub bekende Koos Kompas langs. Deze keer op skeelers: hij ging op reis en nam mee ... Maar natuurlijk nodigde hij ook iedereen uit om 13 september op de club te komen.
Het laatste record dat gebroken werd: de kinderen aten een heerlijk broodje met (hallal)worst en dronken onze laatste liters limonade en water op.
Het doel van de week is weer bereikt: we hebben kinderen blij kunnen maken, aandacht kunnen geven, kunnen vertellen en laten ervaren dat ze belangrijk zijn: Prinsen & Prinsessen EN we hebben ze dichter bij Jezus kunnen brengen, mogen zaaien.